Eskibedir’de kurulmak istenen tehlikeli ve tehlikesiz atık yakma tesisiyle ilgili ÇED süreci devam ediyor.
Ancak ortaya çıkan yeni bilgiler, bu projeyi yalnızca çevresel bir mesele olmaktan çıkarıp ciddi bir endüstriyel güvenlik meselesi haline getiriyor.
Çünkü proje sahasının bulunduğu bölgede Kepirtepe-6 aktif doğalgaz kuyusu bulunuyor.
Doğalgaz üretim sahaları sıradan alanlar değildir.
Yeraltında yüksek basınçlı ve yanıcı gazların bulunduğu bu alanlarda güvenlik mesafeleri ve faaliyet sınırlamaları uygulanır.
Şimdi tabloyu düşünelim.
Bir tarafta aktif doğalgaz kuyusu…
Diğer tarafta 800-1400 derece sıcaklıkta çalışan bir atık yakma tesisi.
Bu iki tesisin aynı bölgede planlanması yalnızca çevresel bir mesele değildir.
Bu aynı zamanda ciddi bir güvenlik riskidir.
Nitekim bölgedeki doğalgaz kuyusuyla ilgili değerlendirme yapan ilgili kurum olan Türkiye Petrolleri Anonim Ortaklığı tarafından da bu durumun teknik ve güvenlik açısından uygun olmadığı yönünde görüş bildirildiği ifade edilmektedir.
Peki bu noktaya nasıl gelindi?
İl Genel Meclisi’nin 5 Kasım 2015 tarih ve 263 sayılı kararıyla söz konusu parsellerden biri sanayi alanı olarak planlandı.
Aradan yıllar geçti.
Bu kez 25 Kasım 2021 tarih ve 267 sayılı kararla aynı bölgede “yenilenebilir enerji kaynaklarına dayalı üretim tesis alanı (RES)” planı kabul edildi.
Yani planın amacı açıktı:
Rüzgâr enerjisi üretimi.
Bugün ise bu plan kararına dayanılarak tehlikeli ve tehlikesiz atık yakma tesisi için ÇED süreci yürütülüyor.
Oysa atık yakma tesisleri sıradan tesisler değildir.
Bu tesisler ÇED mevzuatında en yüksek risk grubunda yer alan projelerden biridir.
Bir bölgede hem aktif doğalgaz kuyusu olacak, hem de yüksek sıcaklıkta çalışan bir yakma tesisi kurulacak…
Bu durum yalnızca çevresel değil, aynı zamanda planlama açısından da ciddi bir çelişkiyi ortaya koymaktadır.
Bu koşullarda söz konusu proje için yürütülen ÇED sürecinin devam etmesi mümkün görünmemektedir.
Yarın konuşacak bir kent kalmaz.
Aramızda kalmasın.
