– Merhaba Mürsel Bey, öncelikle sizi tanıyabilir miyiz?
Merhaba. Ben Mürsel Umutlu. Lüleburgaz’da doğdum ve büyüdüm. Şu anda Mutlu Terzanesinde, yani kendi dükkânımda çalışıyorum. Yaklaşık 63 yıldır bu mesleğin içindeyim. Terzilik artık sadece işim değil, hayatımın bir parçası, bir tutku haline geldi diyebilirim.
– Terzilik çok eski bir meslek. Peki siz neden bu mesleği seçtiniz?
Aslında bu meslekle tanışmam aileden geliyor. Abim de terziydi, onu küçükken büyük bir hayranlıkla izlerdim. Elindeki makası, iğneyi, kumaşları nasıl şekillendirdiğini görünce büyülenirdim. O yaşlarda bile “Ben de böyle olacağım.” derdim. Zamanla o sevgi, bir heves olmaktan çıkıp meslek tercihim haline geldi. Sevdiğim işi yapmak istedim, o yüzden bu mesleği seçtim.
– Bu işe nasıl başladınız? İlk yıllar nasıldı, zorluklar yaşadınız mı?
İlkokulu bitirdikten sonra bir terzinin yanında çırak olarak başladım. O zamanlar işler şimdiki kadar kolay değildi tabii. Ne dikiş makineleri bu kadar gelişmişti, ne de kumaş bulmak kolaydı. Çıraklık yıllarım çok yorucuydu ama aynı zamanda en çok öğrendiğim dönemdi. Sabah erkenden dükkâna gelir, temizlik yapar, ustama yardım ederdim. Her gün biraz daha öğrenir, her hatamdan ders çıkarırdım. Zorluklar çoktu ama sabrettim, çünkü bu işi sevdim. Sonra kalfa oldum, yıllar içinde ustalığa yükseldim ve kendi dükkânımı açtım. Şimdi hâlâ aynı heyecanla iğnemi ipliğimi elime alıyorum.
– Dükkanınız ne zamandan beri açık?
1970 yılından beri aynı yerde, Lüleburgaz Eski Kırklareli Caddesi’nde, Kayhan Pasajı’nda hizmet veriyorum. Düşünün, tam 55 yıldır aynı dükkândayım. Bazen içeriye giren müşteriler “Ben çocukken babamı buraya getirirdim.” diyor. Şimdi onlar da kendi çocuklarını getiriyor. Bu bile insanı duygulandırıyor.
– Müşterilerinizle ilişkiniz nasıl?
Benim için müşteriler sadece iş yaptığım insanlar değil, yıllardır süren bir dostluğun parçası gibiler. Gelen her işi özenle yaparım. Çünkü bilirim ki bir pantolonun, bir ceketin duruşu insanın kendine olan güvenini değiştirir. Müşterilerimin memnun olması benim için her şeyden önemli. Bu yüzden ölçüye, kumaşa, dikime çok dikkat ederim. Fiyat konusunda da elimden geldiğince uygun olmaya çalışıyorum. Herkesin güzel giyinmeye hakkı var.
– Hangi tür kumaşlarla çalışmayı daha çok seversiniz?
Pantolon dikmeyi her zaman sevmişimdir. Çünkü pantolon ölçüye göre tam oturdu mu, insanın duruşu bile değişir. Kumaşın kalitesi de çok önemli. Kaliteli kumaşla çalışmak hem elde hem gözde rahatlık yaratır. Kumaş sizi yönlendirir adeta. Kaliteli kumaşta her dikiş daha düzgün, her kesim daha estetik olur.
– Terzilikte sizi en çok zorlayan ya da dikkat etmeniz gereken şey nedir?
Terziliğin en temel kuralı ölçüdür. Ölçü doğru olmazsa dünyanın en iyi kumaşıyla da dikseniz sonuç istediğiniz gibi çıkmaz. Ben ölçü alırken iki kere, bazen üç kere kontrol ederim. Çünkü bir santimlik hata bile kıyafetin duruşunu tamamen değiştirir. Ayrıca orantı da çok önemli; bir ceket, bir pantolon ya da bir gömlek kişinin bedenine tam oturmalı. Terzilik biraz da sabır ve dikkat işidir.
– 63 yıl dile kolay… Peki bu kadar yılın sonunda mesleğinizle ilgili ne hissediyorsunuz?
Bu meslek bana çok şey öğretti. Sabretmeyi, emeğin değerini, insan ilişkilerini… Her diktiğim kıyafette bir parça emeğim, bir parça kalbim var. Zaman değişti, modalar değişti, makineler gelişti ama terzilikte bir şey hiç değişmedi: el emeği. Hâlâ en güzel kıyafet, sevgiyle dikilendir.
– Eğer terzi olmasaydınız, başka ne yapmak isterdiniz?
Açıkçası başka bir meslek düşünmedim hiç. Terzilik benim için sadece bir iş değil, bir yaşam tarzı. Her gün dükkânın kapısını açmak, makas sesini duymak bana huzur veriyor. Tekrar dünyaya gelsem yine terzi olurdum.
– Son olarak, gençlere ya da bu mesleğe ilgi duyanlara ne tavsiye edersiniz?
Gençler artık hızlı sonuç almak istiyor ama bu meslek sabır ister. Bir usta olmak yıllar alır. Eğer bu işi seve seve yaparsanız, zorlukları da güzellikleri de aynı heyecanla karşılarsınız. Her dikiş bir iz bırakır; o izi güzelleştirmek de sizin elinizdedir.
Son Söz
Mürsel Umutlu’nun 63 yıllık terzilik yolculuğu, emeğin, sabrın ve sevginin bir ömür boyu nasıl sürdürülebileceğinin en güzel örneklerinden biri. Her dikişinde yılların deneyimi, her ölçüsünde insan emeğinin inceliği var. Lüleburgaz’ın kalbinde, Kayhan Pasajı’ndaki küçük dükkânında hâlâ aynı özenle, aynı heyecanla çalışmaya devam ediyor.
Röportaj: Deva ERKEK
