Lüleburgaz’da Sena Şener rüzgarı
Motosikleti bırakıp kaçtı, bir sürü ceza yedi
Ehliyetsiz sürücü motosikleti bırakıp kaçtı
Bu yazı 27 Ekim 2021, Çarşamba 16:31:09 tarihinde eklendi. 591 kez okundu.
12 Punto 14 Punto 16 Punto 18 Punto

DÖNÜŞÜM VAKTİ - Burcu Çalışkan

"Ustalaştığınız şeyin ötesinde bir şeylere yönelmedikçe, asla büyüyemezsiniz." (Ronald E. Osborn) Değişim denilince insan bir irkilir. Çünkü alışılmışlıklar vardır. Onlardan vazgeçmek hoşuna gitmez. Pek çok kişi bir değişimden geçerken önce ona burun kıvırıp şikayet eder. İstenmeyen, sevilmeyen bir misafir gibi en beklenmeyen anda kapımıza gelmiştir. Bazen değişim bir şehirle, bir kariyerle, bir ilişkiyle, bir ayrılıkla, bir kayıpla, bazense iyi ya da kötü bir sağlık konusuyla karşımıza gelir.
DÖNÜŞÜM VAKTİ

 

İçimizde bugüne tutunan parça, değişimi olanca hızıyla itmek ister. Çünkü değişim baş döndürücü hızıyla karşımıza geldiğinde önce onunla ne yapacağımızı bilemeyiz. Bilinene tutunmak hep daha kolay olduğundan, bilinmeyene bakmak ve hatta onunla muhatap olmak pek istemeyiz. Bu nedenle biraz şikayet, biraz sorgulama, bazen “Neden ben?”, “Şimdi neden bunlar oldu ki?”ler zihnimizde uçuşur. İçinde olduğumuz duruma göre, bazen kolay bazen zor bir değişim sapağından geçeriz. Oysa hayat hepimiz için onca değişimin toplamı değil de nedir?

Değişim ilk anda görülmese de içinde dönüşümü de saklayandır. Her değişim aslında bize hikayemizin başka bir bölümüne geçişi, makas değişimini anlatmaktadır. Bu anlarda eskiden yaptığımız ancak yeni yolda bize hizmet etmeyen birtakım şeyleri bırakmamız gerekir. Bazen bırakılması gereken bir bağımlılık, bazen bir kişi, bazen yıllarca sürdürdüğümüz bir rutin, bazense kesin bir şekilde inandıklarımız ve daha pek çok şey olabilir.

Hep yaptıklarımızı, sürdürdüklerimizi bırakmak fazlasıyla ürkütücü gelir, hatta biraz da boşluk hissi eşlik eder. Çünkü hep yaptıklarımız olmadığında belirsizlik de beraberinde gelir. Aslında belirsizliğe toleransımız ve değişimi kabulümüz kadar güçlüyüz.

Bize ayak direyen parça istediği başka bir şekilde önüne gelen küçük bir çocuğun tepkisinden farksızdır. O tam olarak “içimizdeki çocuk”tur. Onu ikna edebilip yola devam edebildiğimiz kadar değişim, dönüşüm yolunda ilerleyebiliriz. Neden olduğunu veya bazı şeylerin neden olmaması gerektiğini kendimize açıklayabildiğimiz düzeyde değişim motivasyonumuzu kendimizde bulabiliriz.

Bugün veya yarın senin de benim de kapımı bir değişimin çalma olasılığı çok yüksek. Kapıyı çalan bu misafir bize bir şey anlatmaya çalışırken önce onu dinlemek, ne anlatmaya çalıştığını duyabilmek gerek. Çünkü dinleyip anlamadığımız şeyi kabul edemeyiz ve onun neden olduğunu kendimize açıklamamız da fazlasıyla zorlaşır.

Değişimin bize anlattıklarını duyabilirsek içinde olduğumuz hal berraklaşmaya başlar. “Durum bu” diyebildiğimizde kabule yaklaşırız, o vakit elimizdeki koşullarla ne yapabileceğimizi, daha önce değişim yolundan geçerken neler yaptığımızı yol haritası olarak düşünürüz. O vakit bize bir dost eli değer, “İşte artık dönüşüm vaktin geldi; tüm yol, tüm bu zorluklar, değişimin kapını çalması işte bunun içindi” der hayat bize. O vakit kapıda başka bir misafir vardır: “Yeni sen, yeni bir hayat.” Ne zaman değişimden geçerken bir şeye ihtiyaç duyarsan pusulan da her an görebileceğin kalbinin ve beyninin birlikteliğinde saklıdır.

Sevgiyle kalın…

 

Yazdır Paylaş
Diğer Burcu Çalışkan Yazıları
hurfikir.com.tr’da yayınlanan her türlü yazı ve haber kaynak belirtilmeden kullanılamaz. Sayfalarımızda kaynak belirtilerek yayınlanan haberler ilgili kaynağa aittir ve bu haberlerin kopyalanması durumunda, tüm sorumluluk kopyalayan kişi / kuruma ait olacaktır. Başka kaynak veya gazeteden alıntı yazarlar ve site yazarlarına ait yazılardan dolayı Hürfikir Gazetesi sorumlu tutulamaz.
Tasarım by Webdestek