İnsan, ardında bıraktıklarıyla hatırlanır.
Ne sahip olduğu makamlarla, ne biriktirdiği parayla, ne de kalabalıklar önünde yaptığı gösterişli konuşmalarla… İnsan, bir kalbe dokunabildiyse, bir yaraya merhem olabildiyse, bir umuda ışık tutabildiyse iz bırakır.
Hayat dediğimiz yolculuk, sandığımız kadar uzun değil. Daha dün çocukluğumuzun sokaklarında koşarken, bugün yılların nasıl geçtiğini anlamaya çalışıyoruz. Zaman, avuçlarımızın arasından kayan kum taneleri gibi sessizce akıp gidiyor. Geriye dönüp baktığımızda ise çoğu zaman yaptıklarımızdan çok yapamadıklarımızı, söyleyemediklerimizi ve ertelediklerimizi hatırlıyoruz.
Kırdığımız bir gönlün tamirinin ne kadar zor olduğunu, kaybettiğimiz insanların ardından daha iyi anlıyoruz. Bir dostun kıymetini uzaklaşınca, bir anne-babanın değerini seslerini özleyince fark ediyoruz. Oysa hayat, çoğu zaman bize en büyük dersleri kaybettiklerimiz üzerinden veriyor.
Bugün etrafımıza baktığımızda herkes bir yerlere yetişme telaşında. İnsanlar başarı peşinde koşuyor, daha fazlasını elde etmeye çalışıyor. Fakat bazen durup kendimize şu soruyu sormayı unutuyoruz:
“Ben bu dünyadan geçerken ne bırakıyorum?”
Bir tebessüm mü?
Güzel bir hatıra mı?
Yoksa arkamızdan hayırla anılacak bir iz mi?
Çünkü günün sonunda hiçbirimiz bu dünyadan yanımıza servetimizi, unvanlarımızı ya da alkışlarımızı götüremeyeceğiz. Götüreceğimiz tek şey; yaptığımız iyilikler, dokunduğumuz hayatlar ve bıraktığımız izler olacak.
Belki de hayatın gerçek anlamı tam burada saklıdır. Büyük işler yapmakta değil, küçük iyilikleri ihmal etmemekte… Çok konuşmakta değil, gerektiğinde doğru sözü söyleyebilmekte… Kalabalıklar içinde görünmekte değil, bir insanın yüreğinde yer edinebilmekte…
Bugün hâlâ nefes alıyorsak, hâlâ bir şeyleri değiştirme şansımız var demektir.
Öyleyse kırgınlıkları çoğaltmak yerine sevgiyi büyütelim. Umutsuzluğu yaymak yerine umut olalım. Ardımızda taş duvarlar değil, güzel hatıralar bırakalım.
Çünkü bir gün hepimiz gideceğiz.
Ama bazı insanlar unutulacak, bazıları ise hatırlandığında yüzlerde bir tebessüm bırakacak.
İşte bütün mesele, o tebessümün sebebi olabilmekte…
Söylenecek birkaç söz varsa, belki de en önemlisi budur.
Sevgiyle kalın..
